منبع اصلی تخریب در فرش جاده، تزریق آب ناخواسته به درون ساختار از طریق ترک موجود در سطح فرش است . هنگام ساخت یا تجدید فرش بزرگراه ، جاده ، باند فرودگاه محل‌های پارکنیگ الحاق پارچه بین اندود اتصال (Tack Coat) و لایه جدید آسفالت یک سد رطوبت مؤثری را ایجاد کرده و زیر پی را در مقابل نفوذ آب سطحی حمایت می‌کند.

در این کاربرد ، ژئوتکستایل دارای دو مکانیزم برای بهبود عملکرد روکش می‌باشد :

1- به‌عنوان لایه میانی با جذب تنش و فشار، از انتشار ترک خوردگی بازتابی(Reflective) از روکش قدیمی به روکش جدید جلوگیری کرده و یا به تعویق می‌اندازد.

2- به‌عنوان لایه ضد رطوبت از ورود نزولات آسمانی و مایعات سطحی از طریق ترک‌های آسفالت به درون لایه زیرین و مرطوب‌سازی Subgrade و متعاقب آن ، از گسیختگی و ضعف Subgrade  جلوگیری می‌کند.
روشی که اغلب برای بازسازی (مرمت) جاده ترک خورده و گسیخته به کار می‌رود ، روکش AC می‌باشد این عمل موقتاً ترک‌ها را می‌پوشاند و بعد از این‌که روکش جایگزین شد، هر حرکت جانبی یا طولی جاده موجب انتشار ترک‌های روکش قبلی به روکش جدید می‌گردد و ترک‌های بازتابی رخ می‌دهد. این حرکت موجب ورقه و ریش شدن و بریدگی در طول ترک‌های بازتابی گشته و راهی برای نفوذ آب‌های سطحی به لایه پی و Subgrade می‌گردد . در زیر روکش جدید AC ، ژئوتکستایل می‌تواند برای دفع فشارهای وارده ناشی از حرکت روکش قبلی ، استحکام کششی ایجاد کند. ژئوتکستایل به‌عنوان لایه میانی در دفع فشار ناشی از ترک‌های افقی و عمودی عمل می‌کند . آغشته‌سازی ژئوتکستایل با قیر و آسفالت ، یک لایه غیر قابل نفوذ را نسبت به آب‌های سطحی به وجود می‌آورد . به‌خاطر سنخیت و قرابت الیاف پلی‌مری با مواد نفتی ، جذب قیر و مواد اتصال Tack coat به لایه ژئوتکستایل به خوبی صورت می‌گیرد.

موارد کاربرد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *